Het is eind 2018 en er staan flinke veranderingen te wachten op het gebied van mijn ondernemingen, echter zijn die veranderingen vele malen groter geworden dan ik vooraf had bedacht.

Ik voelde me niet goed en had last van enorme spanningen in mijn lichaam, het bleken de symptomen van een burn-out te zijn. Dat die periode van herstel ook vele mooie inzichten zouden geven, wist ik toen nog niet.

Al sinds ik begin 20 ben wilde ik graag mijn eigen blog en ben er ook meerdere begonnen, alleen nooit durven schrijven over de dingen die mij bezighielden. Wie geeft er nu iets om wat ik te delen heb? Alles wat ik weet en aan kennis heb, hebben anderen ook allemaal, toch? Welke meerwaarde heb ik te bieden tegenover al die andere bloggers? Er zijn er al zoveel en dan wil ik ook nog een plekje tussen als die andere? En zo bleef ik maar tegen mezelf praten om vervolgens dus maar steeds niet te starten met een blog.

Inmiddels ben ik ouder en wijzer geworden en besef ik me dat een blog voor mij een heerlijke uitlaatklep is. Een plek die van mij is waar ik kan delen wat ik leuk vind en waar ik misschien anderen mee verder kan helpen, maar eigenlijk is dat niet eens de belangrijkste reden.

Ik wil lekker kunnen schrijven, vrijuit en met alles wat in mij zit. Vinden mensen het leuk om te lezen dan is dat mooi meegenomen, maar voor nu is het voor mij vooral een plek van herinneringen en creativiteit waar ik mijn kennis en ervaring voor kan inzetten.

Mocht je hier terecht zijn gekomen dan vind ik dat super leuk en uiteraard hoop ik dat je de artikelen die ik deel ook leuk vind en dat ik je wellicht kan inspireren met mijn ervaringen.
Schroom daarom vooral niet om een berichtje achter te laten of om me te volgen via social media, want daar leer je me pas echt kennen;-)

Liefs,

Priscilla